Kontrol Elimizde Değilse Kimde? | El-Müheymin - Esmaü'l Hüsna 08. Bölüm

https://youtu.be/1OdYi98Bzh4

El-Müheymin (الْمُهَيْمِنُ): Kâinatın bütün işlerini gözetip yöneten, her şeyi hükmü altına alan; koruyan, kollayan ve varlığın devamını sağlayan.

Lügatte “heymene” kökünden gelen bu isim gözetmek, korumak, bir şeye şahit olup onu muhafaza etmek manalarını bir arada taşır. El-Müheymin, mahlûkatın amellerine, ömürlerine ve rızıklarına şahit olan, hiçbir şeyi gözetimsiz bırakmayan demektir. Kur’ân da kendisinden önceki kitaplar için “müheymin”, yani onları gözeten ve koruyan bir şahit olarak vasıflandırılmıştır (Mâide, 5/48).

I. Bilimin dilinden
Bu âlem asla başıboş işlemez. Makro ve mikro ölçekteki bütün sistemler birbirini hassas bir dengeyle gözeterek çalışır. Bir hücrenin bölünmesinden bir galaksinin dönüşüne kadar en küçük bir sapma, zincirleme yıkımlar doğuracak kadar kritiktir. Fizik kanunları, maddenin bu denge içinde kalması için her an adeta nöbet tutar.

II. İlmin ve hikmetin dilinden
Bu muazzam işleyiş kendi kendini sürdüremez. Akıl bilir ki sürekli bir gözetim ve hâkimiyet olmadan karmaşık sistemler kısa sürede kaosa teslim olur. Düzenin devamı, onu her an izleyen ve ayakta tutan bir Şahid’e muhtaçtır. Kâinat kurulup kendi hâline bırakılmış bir saat değildir; her an yeniden kurulan, her an gözetilen bir eserdir.

III. Vahyin dilinden
İslam bu kuşatıcı gözetimi tek bir isimle haber verir: El-Müheymin. O, kâinatın en ince ayrıntısından en büyük işlerine kadar her şeyi gözetendir. Görüneni bildiği gibi kalplerin en derin köşelerinde saklanan sırları da bilir. Hiçbir zerre O’nun hükmünün ve ilminin dışında kalamaz.

Gezegenler yörüngelerinden şaşmaz, denizler hududunu aşmaz, canlılar rızıklarını tam vaktinde bulur. Bu sessiz ama sarsılmaz denge, El-Müheymin’in himayesiyle devam eder. İnsan çoğu zaman farkına varmaz, fakat hayat her an ince bir gözetim ve hikmetle akar.

Kulun nasibi
Bu isimden nasibini alan kul murakabe ehli olur: Gözetildiğini bilir ve kendi kalbini, dilini, amelini gözetir. Efendimiz (s.a.v.) ihsanı şöyle tarif eder: “Allah’ı görüyormuşsun gibi kulluk etmendir. Sen O’nu görmesen de O seni görür.” (Buhârî, Îmân 37; Müslim, Îmân 1)

Hâtime
El-Müheymin yalnızca bir kontrol kudreti değildir. Her şeyi olması gereken yerde, olması gereken zamanda tutan sonsuz bir hikmettir. Bu hakikati idrak eden insan, dünyayı tek başına yönetme yükünden kurtulur. Her şeyin emin bir elde gözetildiğini bilerek, hayatın getirdiklerini huzurlu bir teslimiyetle karşılar.

Gözden kaçmayan her şey, El-Müheymin’in mutlak gözetimi ve himayesi altındadır.

“O, kendisinden başka ilah olmayan Allah’tır; Melik’tir, Kuddûs’tür, Selâm’dır, Mü’min’dir, Müheymin’dir…” (Haşr, 59/23)